Minęło wiele lat odkąd Specjalny Ośrodek Szkolno -Wychowawczy w Radomsku rozpoczął swoją pracę w oddaniu dzieciom specjalnej troski z niepełnosprawnościami intelektualną oraz ruchową. W początkowych latach swojego istnienia ośrodek należał do największych tego typu placówek i stanowił dobrze zorganizowaną strukturę, gdzie doskonalono metody pracy i dysponowano coraz lepiej przygotowaną kadrą nauczycieli oraz wychowawców. Swoje miejsce do nauki znalazły  w nim dzieci  z Radomska i okolic, uczniowie , którzy zostali skierowani do placówki na podstawie orzeczeń z  Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych,  jak i na prośbę rodziców. Praca dydaktyczna, wychowawcza i opiekuńcza miała i nadal ma charakter rewalidacyjny oraz profilaktyczny - w zależności  od rodzaju niepełnosprawności intelektualnej. W codziennej pracy pedagogicznej nigdy nie zapomina się o konieczności kształtowania i rozwijania osobowości dziecka.

       W połowie lat 50-tych w radomszczańskich szkołach obserwowano rosnącą liczbę dzieci, których rozwój powodował trudności w przyswajaniu materiału szkolnego, rosły problemy dydaktyczne i wychowawcze. W kilku miastach województwa łódzkiego funkcjonowały już szkoły specjalne, ale rodzice zazwyczaj nie wyrażali zgody na wyjazd dzieci z domu rodzinnego. Ze strony dyrektorów szkół, nauczycieli oraz rodziców  zgłaszano coraz częściej konieczność utworzenia klas specjalnych w Radomsku. Baza lokalowa istniejących szkół była jednak na tyle szczupła, że przez wiele lat prośby te nie mogły doczekać się realizacji.

     W 1963 roku oddano do użytku nową Szkołę Podstawową nr 9 w Radomsku i tam wydzielono jedno pomieszczenie dla klasy specjalnej, której liczebność wynosiła 25 dzieci - 22 chłopców i 3 dziewczynki w wieku od 9 do 13 lat.  Pierwsze zajęcia edukacyjne  rozpoczęły się  8 października 1963 r. Pierwszymi jej nauczycielami byli: Lucjan Basiak i Alicja Paplicka.

     W roku 1966/ 1967 dla klas  specjalnych przeznaczono drugie pomieszczenie , tym razem w Szkole Podstawowej nr 3, a 1 września 1967 r. powołano Szkołę Specjalną w oparciu o kilka pomieszczeń w budynku Szkół Podstawowych nr 2 i  nr 3.  Szkoła funkcjonowała tam do roku 1977, to jest do czasu włączenia jej  do Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego w Radomsku. Ogółem w latach 1963 – 1977 uczęszczało do miejskich klas specjalnych  360 uczniów, z których 182 ukończyło szkołę.

     Ze względu na trudne warunki lokalowe funkcjonująca Szkoła Specjalna nie mogła zapewnić opieki i nauki wszystkim potrzebującym dzieciom z miasta i powiatu radomszczańskiego. Władze miejskie i oświatowe rozpoczęły przygotowania do budowy nowej szkoły, wraz z internatem na osiedlu Kowalowiec, w rejonie Szkoły Podstawowej nr 7. Z uwagi na odległość od centrum miasta  koncepcja ta jednak upadła, a nową lokalizację zatwierdzono  na powstającym właśnie osiedlu 1000 – lecia, przy ulicy Piastowskiej 12 . Budowę  nowej placówki podjęło Radomszczańskie Przedsiębiorstwo Budowlane. Rozpoczęto ją w październiku 1969 roku,  a w lutym 1971 roku przejęto gotowy obiekt. Z dniem 1 marca 1971r. zatrudniono pierwszych pracowników pedagogicznych i gospodarczych.

 

     W dniu 3 marca 1971 roku (środa) o godz. 9.00 rozpoczęły się zajęcia lekcyjne.  Przybywało nowych wychowanków i na dzień 1 kwietnia 1971 roku  funkcjonowało  6 oddziałów klasowych, a 21 kwietnia 1971 roku rozpoczęła zajęcia „klasa  życia”.  W roku szkolnym 1970/1971 w szkole uczyło się 110 uczniów. Placówka wówczas nosiła nazwę „ Państwowy  Zakład Wychowawczy” i podlegała Kuratorium Okręgu Szkolnego w Łodzi.

     1 kwietnia 1974 roku Państwowy Zakład Wychowawczy otrzymuje w użytkowanie budynek Szkoły Podstawowej w Zrąbcu (gmina Kobiele Wielkie), gdzie w krótkim czasie utworzono tak zwaną  „szkołę życia” wraz z internatem dla 33 wychowanków. W latach 1974-1981 przebywało tam ogółem 63 wychowanków, z których 20 ukończyło szkołę.

     Ośrodek Szkolno–Wychowawczy w Radomsku powstał w miejsce Państwowego Zakładu Wychowawczego na podstawie orzeczenia Kuratorium Oświaty i Wychowania w Piotrkowie Trybunalskim w dniu 21 sierpnia 1976 roku.                                                                          

W jego skład weszły wówczas:

- Szkoła Podstawowa Specjalna,

- Zasadnicza Szkoła Zawodowa o specjalności  krawiec odzieży lekkiej,

- Internat,

- Filia w Zrąbcu (,,Szkoła Życia z Internatem”),

- Filia w Zalesicach ( budynek szkoły przeznaczony do adaptacji).

     21 sierpnia 1977 roku włączono w skład Ośrodka dotychczasową miejską Szkołę Podstawową Specjalną. W roku 1980 na nowo powstaje w Ośrodku Zasadnicza Zawodowa Szkoła Specjalna dla chłopców w zawodach  murarz–malarz. Praktyczna nauka zawodu odbywała się w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego w Radomsku.

     Kolejne lata przynoszą zmiany . Filię Ośrodka w Zalesicach przekazano w 1978 roku  do SOSW w Piotrkowie Trybunalskim. W 1981 roku zlikwidowana została filia w Zrąbcu, ponieważ stworzono tam Szkołę Podstawową dla dzieci z wioski. Wychowankowie ze Zrąbca i część kadry pedagogicznej  przeniesieni zostali do Radomska.

     W 1991 roku po długich staraniach dyrekcji i zainteresowanych rodziców  udało się uruchomić Przedszkole Specjalne funkcjonujące w  budynku  byłego przedszkola publicznego  przylegającego do terenów Ośrodka. W skład Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego w roku  1991 wchodziły:

 - Publiczna Szkoła Podstawowa Specjalna,

- Internat,

- Przedszkole Specjalne.

     W latach 1971 – 1996 zarejestrowano w Ośrodku 1946 uczniów. Spośród nich  Szkołę Podstawową Specjalną ukończyło 1087 uczniów  z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim oraz 46 z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym. Szkołę Zawodową Specjalną ukończyło ogółem 63 uczniów. Absolwenci Specjalnej Szkoły Podstawowej  mieli  możliwość zdobycia nauki zawodu w Zasadniczych Szkołach Zawodowych Specjalnych w Tomaszowie Mazowieckim, Bełchatowie, Częstochowie  i na Śląsku. 

 

 

      Nauczycielem, który przez wiele lat, od pierwszych chwil istnienia szkolnictwa specjalnego w Radomsku, towarzyszył rozwojowi SOSW był p. Lucjan Basiak.

Przez okres kolejnych lat funkcję dyrektora Ośrodka pełnili:

01.03. 1971 – 31.07. 1978      p. Tomasz Paciorek

01.08. 1978 – 31.07. 1979      p. Zofia Michalak

01.08. 1979 – 01.01. 1984      p. Jacek Owczarek

01.01.1984 – 31.08. 1991      p. Aleksandra Żarnecka

01.09.1991 – 31.08.2007       p. Anna Bartkiewicz 

01.09. 2007 – 31.08.2017      p. Cezary Bartnik 

01.09. 2017 -  do chwili obecnej  p.  Katarzyna Morga

 

     Integralną częścią Szkoły Specjalnej  był i jest do dzisiejszego dnia internat.  W internacie zamieszkiwali wychowankowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym.  Dzieci otrzymywały od wychowawców pomoc opiekuńczo – wychowawczą, dydaktyczną, rewalidacyjną. Podopieczni podzieleni byli na grupy wychowawcze, funkcjonujące pod opieką na stałe przydzielonych wychowawców. W pierwszych latach istnienia internatu najmłodszy wychowanek miał 5 lat, a najstarszy 21. Obiekt przystosowany był do wykonywania codziennych czynności, posiadał odpowiedni sprzęt, pomoce , urządzenia sanitarne. Stosowano różne formy zabaw, gier świetlicowych , sportowych, angażowano wychowanków w różnorodnych konkursach, olimpiadach , turniejach organizowanych dla szkół specjalnych   i szkół powszechnych. Współpracowano z Miejskim Domem Kultury, który zapewniał pomoc naszym dzieciom  w postaci instruktorów z zakresu plastyki i rewalidacji. Wychowankowie odnosili sukcesy  w konkursach pożarniczych. Dzieci wyjeżdżały do Teatru Wielkiego w Łodzi na spektakle baletowe i muzyczne. Internat zapewniał  opiekę lekarską i pielęgniarską. Dla poprawy sprawności fizycznej  i psychicznej w okresie ferii  organizowano wychowankom  wyjazdy do sanatoriów oraz ośrodków wypoczynkowych, korzystając ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji  Osób Niepełnosprawnych, organizacji społecznych oraz prywatnych ofiarodawców. Hojność sponsorów i przyjaciół była na tyle znaczna, że uczniowie własną pracą  odnowili pomieszczenia świetlicowe, sale sypialne, stołówkę. Organizowano wycieczki turystyczno – krajoznawcze w różne regiony Polski . Wszystkie te działania miały na celu przygotowanie  wychowanków do życia w społeczeństwie, wdrażały ich do samodzielności, samoobsługi, poczucia potrzeby higieny osobistej i estetyki otoczenia. Szczególną troską otaczani byli ci wychowankowie, którzy przebywali w internacie na podobnych zasadach jak w Domu Dziecka.

 

     1 września 1991r. powstało Przedszkole Specjalne.  Należy podkreślić, że placówka rozpoczęła działalność jako pierwsza tego typu  w województwie piotrkowskim decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowania. Przedszkole miało charakter placówki opiekuńczo – wychowawczo- dydaktycznej,  zapewniając rodzicom pomoc w przygotowaniu ich dzieci do nauki szkolnej. Na potrzeby Przedszkola Specjalnego zaadoptowany został obiekt po byłym Publicznym Przedszkolu nr 7. Przebudowa  pomieszczeń i modernizacja wykonana była w dużej mierze przez samych pracowników. 14 października 1991r. odbyło się pierwsze ślubowanie przedszkolaków. Do przedszkola kierowane były dzieci z orzeczeniami z Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Radomsku. W latach 90 – tych placówka dysponowała 40 miejscami i 7 pomieszczeniami dla dzieci: 4 salami dydaktycznymi, salą rehabilitacji ruchowej ze  specjalistycznym wyposażeniem, gabinetem psychologiczno – pedagogicznym, gabinetem medycznym.

 

     Zmieniały się czasy, ludzie... Przychodzili i odchodzili kolejni nauczyciele. Byli i tacy, którzy pokochali po prostu swoją szkołę i spędzili tu niemal całe swoje życie zawodowe. Mury szkoły opuściło liczne grono absolwentów. Wiele rzeczy odeszło w zapomnienie. Kto dziś pamięta o obowiązkowym stroju ucznia - granatowym fartuszku z białym kołnierzykiem, o tarczy na ramieniu czy odznace ,,wzorowego ucznia"? Ale są i rzeczy trwałe. Na stałe do życia szkolnego wszedł ceremoniał szkolny z udziałem pocztu sztandarowego, pielęgnujemy tradycje, zwyczaje, uroczyście odchodzimy święta państwowe  i szkolne. Możemy pochwalić się wieloma sukcesami dydaktycznymi i wychowawczymi. Przez wszystkie lata działalności szkoła starała się umożliwić swoim uczniom kontakt ze znanymi ludźmi rozmaitych profesji, przybliżyć im świat istniejący poza budynkiem, miastem, krajem.  

     Wielkim wydarzeniem było nadanie imienia placówce. W roku szkolnym 2006/2007 w Specjalnym Ośrodku Szkolno- Wychowawczym pani dyrektor Anna Bartkiewicz powołała grupę do zorganizowania uroczystości. Cała społeczność Ośrodka zaangażowała się w przygotowania. Na patrona wybrano ks. Jana Twardowskiego zwanego ,, księdzem Janem od biedronki”. W pierwszej kolejności zapoznano uczniów z twórczością księdza poprzez organizowane konkursy, pogadanki i apele. Szkolny teatrzyk przygotował przedstawienie o życiu i twórczości księdza Jana. Wybrano herb szkoły, który zaprojektowała p. Magdalena Pabich. Biedronka jest znakiem rozpoznawczym naszego Ośrodka. Powstał hymn szkoły: słowa- p. Małgorzata Piotrowska, muzyka – p. Beata Jachimczak. Od sponsorów pozyskano fundusze na organizację tego ważnego dnia, który odbył się 1 czerwca 2007 roku. Gościem honorowym podczas uroczystości była spadkobierczyni twórczości ks. Jana Twardowskiego- pani Aleksandra Iwanowska. Dzięki darczyńcom ufundowano tablicę pamiątkową, która ma swoje miejsce na ścianie korytarza w budynku szkoły.

 

     Szkoła odnosiła liczne sukcesy sportowe.  Uczniowie brali udział w organizowanych Spartakiadach Szkół Specjalnych, zwyciężali wielokrotnie. Szkoła posiada bogatą kolekcję pucharów i dyplomów  zdobytych w wielu imprezach, także wojewódzkich a nawet poza granicami kraju. Działał tu także Szkolny Klub Sportowy. Liczne były także sukcesy w konkursach i przeglądach plastycznych.

Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy zyskał liczne grono przyjaciół i sponsorów pomagających materialnie  i wspomagających proces dydaktyczno – wychowawczy,  co pozwala wzbogacić stan posiadania placówki .